Sinisme moet plek maak vir Jansenisme

Suid-Afrika het dringend ’n volle lading Jansenisme nodig. Dit is tragies om te sien hoe prof Jonathan Jansen se pogings om ’n versoenende gemeenskap te skep, teengestaan word.

Bring mense bymekaar en leer hulle om as volwassenes mekaar te verstaan en met mekaar saam te leef. Daarvoor het jy vergifnis nodig. Haal die geweerlope uit mekaar se rue uit. Hou op met die kinderagtige styl van ontgroening. Sê vir die studente, kom ons vat die drank uit julle woonplekke, julle is duidelik nie opgewasse om dit verantwoordelik te gebruik nie. Dit is die soort sosiale ingenieurswese wat die land se kampusse dringend nodig het. Jansenisme. Bravo!

Dat Jansen vergifnis gebruik as die beginpunt van sy hervormingsidees, is merkwaardig. Dit is wat Jesus kom leer het. Sewentig maal sewe keer, toe Hy gevra is. Ons kan maar net hoop en bid dat Jansen se optrede ’n nuwe vuur vir versoening in ons land aangesteek het.

Maar, en daar is ’n groot maar. Al kraai die wit gemeenskap nou ewe hard agter prof Jansen aan, moet ons mooi dink of ons nie self in die visier staan nie? Ten spyte van ons weeklikse berou en pleit om vergifnis in die eredienste, byt gewone Christenburgers self maar langtand aan die ding om te vergewe.
Die wit Afrikaanse Christelike gemeenskap sal ook die ongewone stap moet neem en ’n paar mense vergewe wat ons nie graag wil vergewe nie. Dit is meesal mense wat dit wat hulle gedoen het, nie ongedaan kan maak nie, maar ons hou hulle ook graag in die fagot-posisie. Soos baie swart mense met die Reitz-vier wil doen.

Daar is baie swart en bruin mense wat na die apartheidsjare hulleself aan geld vergryp het. Toe hulle skielik mag gekry het en fondse kon bestuur. Wat toe die geleentheid kom, net nie kon ophou skep nie. Dit maak nie dit wat hulle gedoen het reg nie. Maar ons moet dit verstaan. Ons moet help dat dit reggemaak word en ons moet vergewe.

Ek ken baie egliede wat hulle huweliksmaats se swak impulsiwiteite nie wil vergewe nie. Ten spyte van eindelose berou. En kinders wat hulle
ouers nie van ’n vroeëre dwase optrede wil bevry nie. In die wit gemeenskap moet ons mekaar ook vergewe. Die verwyte oor wie die verlede verongeluk het, moet êrens ophou. Dit kan net begin as vergifnis diep in ons samelewing geplant is. As Jansenisme ’n werkbare lewensbeskouing geword het.

Wat groei as vergifnis nie geplant word nie? Verwyte. Mense wat met verwyte leef, vind skynbaar ’n behae daarin om pyn te sien en pyn te ervaar. Dit is ’n godlose wêreld.